Vorige week bezocht ik herinneringskamp Westerbork. Van het kamp zelf is momenteel weinig meer te zien. Alleen een maquette. Het kamp was een onderdeel van de vernietiging van mensen die in de ogen van anderen anders waren. Maar het waren mooie mensen, lieve mensen, angstige en teleurgestelde mensen. Mensen die afgewezen werden omdat ze anders waren.
Gisterenavond keek ik ‘’Boerderij van Dorst’’, waarin Splinter Chabot te gast was. Ik hoorde hem vertellen over zijn boek ‘’Confettiregen’’ en dat hij sindsdien vooral geassocieerd wordt met zijn geaardheid, dat het té vaak daarover gaat.
Natuurlijk is hij meer dan dat, maar omdat zijn boek over de worsteling met zijn homoseksualiteit gaat en het zo goed verkocht wordt, is het – of het terecht is of niet – een gevolg.
0 reacties