Verandering lijkt iets eenvoudigs, je besluit iets anders te doen, en klaar. Maar in werkelijkheid is het zelden zo rechtlijnig. Ook niet voor mij, als toegepast psycholoog. Want hoe goed ik ook weet hoe verandering werkt, ik blijf mens. En mens-zijn betekent dat je geraakt kunt worden, dat je soms terugvalt, dat je moet oefenen met jezelf.
Als ik mij op voorstel aan nieuwe collega’s of vrienden zeg ik altijd wie ik ben, dat ik een dochter heb en dat ik getrouwd ben met een man. Bij elke voorstelronde voelt het alsof ik opnieuw uit de kast kom. Hetzelfde gevoel heb ik als ik in de media verschijn met een artikel of een interview. Waar komt deze uitspraak toch vandaan: uit de kast komen? Het voelt alsof ik meer open moet zijn dan de norm. Het voelt als een onthulling. Iets vertellen wat het daglicht niet mag verdragen.
0 reacties