Ik doe aan emotioneel schransen
Doel: Accepteer wie je bent!
We zijn allemaal emotionele eters, we zitten soms vol met schuld, verdriet, jaloezie en angsten.
Soms zijn we zo moe van onze minder comfortabele emoties dat we alles onderdrukken door even flink te bunkeren of uitgebreid te schransen.
Vorige week bezocht ik herinneringskamp Westerbork. Van het kamp zelf is momenteel weinig meer te zien. Alleen een maquette. Het kamp was een onderdeel van de vernietiging van mensen die in de ogen van anderen anders waren. Maar het waren mooie mensen, lieve mensen, angstige en teleurgestelde mensen. Mensen die afgewezen werden omdat ze anders waren.
Verandering lijkt iets eenvoudigs, je besluit iets anders te doen, en klaar. Maar in werkelijkheid is het zelden zo rechtlijnig. Ook niet voor mij, als toegepast psycholoog. Want hoe goed ik ook weet hoe verandering werkt, ik blijf mens. En mens-zijn betekent dat je geraakt kunt worden, dat je soms terugvalt, dat je moet oefenen met jezelf.
0 reacties