Wees niet perfect

Door Leon Augustijn, 23 oktober 2023

Anderhalf jaar geleden deed ik een stap opzij. Mijn dochter verdiende vrijheid. Zij mocht niet langer klem zitten tussen haar moeder en mij. Dat was pijnlijk. Voor mijn familie, voor mij en vooral voor mijn dochter. Het moment dat ik haar losliet raak ik nooit meer kwijt. Maar ik moest verder. Waarom loop ik steeds vast? Wie wil ik zijn? Wie ben ik echt?

Lees verder bij de Gaykrant

Lees verder bij Zien

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook …

Vastgevroren!

Ik kan geen kant meer op, moet de muis op deze foto gedacht hebben. Het is een foto van twee weken geleden, toen veel mensen genoten van een paar dagen ijspret, net als ik. Toch kwam er ook gelijk een beeld bij me naar boven, betrekking hebbende op mijn eigen situatie. 

Homo in Tunis

Mijn man en ik verblijven drie maanden in Tunesië. Een land waar nog gevangenisstraf staat op sexuele handelingen met mensen van hetzelfde geslacht. We voeren er verschillende gesprekken met homo’s. De mannen voelen zich in elkaars gezelschap vrij en drinken samen alcohol, maken muziek en zingen samen. Niet in het openbaar, maar in de bar van een verlaten hotel of thuis.