Ik besloot een tattoo te zetten, ter onderstreping van mijn sterke geloof. In mijn blog van vorige week vertelde ik je daar al over. Ik had ergens een mooie tattoo gezien, die het nét niet was voor mij. De tatoeëerder heeft daarna het ontwerp aangepast en er een prachtige afbeelding van gemaakt.
Als ik mij op voorstel aan nieuwe collega’s of vrienden zeg ik altijd wie ik ben, dat ik een dochter heb en dat ik getrouwd ben met een man. Bij elke voorstelronde voelt het alsof ik opnieuw uit de kast kom. Hetzelfde gevoel heb ik als ik in de media verschijn met een artikel of een interview. Waar komt deze uitspraak toch vandaan: uit de kast komen? Het voelt alsof ik meer open moet zijn dan de norm. Het voelt als een onthulling. Iets vertellen wat het daglicht niet mag verdragen.
0 reacties