Een nieuw jaar voelt voor veel mensen als een scharniermoment. Alsof er ineens van alles mogelijk is. Goede voornemens, nieuwe plannen, frisse energie. Tegelijkertijd zie ik in mijn werk en herken ik in mezelf dat een nieuw jaar ook druk kan geven. De druk om het beter, anders of meer te doen.
Maar misschien begint een nieuw jaar niet met harder lopen. Misschien begint het met bewuster kiezen.
Terugkijken zonder vast te blijven hangen
Het afgelopen jaar heeft mij opnieuw laten zien hoe snel we geneigd zijn vooruit te kijken, zonder echt stil te staan bij wat er al is gebeurd. In mijn werk als toegepast psycholoog, coach en trainer spreek ik veel mensen die continu bezig zijn met de volgende stap, het volgende doel, de volgende verbetering.
Ik herken dat. Ook ik ben iemand die graag ontwikkelt, onderzoekt en vooruit wil. Tegelijkertijd heb ik geleerd dat groei pas echt mogelijk wordt als je af en toe durft te pauzeren. Terugkijkt zonder oordeel. Niet om te blijven hangen, maar om te begrijpen.
Wat werkte voor mij?
Wat kostte mij energie?
Waar handelde ik vanuit vertrouwen en waar vanuit angst?
In mijn begeleiding van mensen en organisaties kwam één thema steeds terug: de behoefte aan ruimte. Ruimte om niet perfect te hoeven zijn. Ruimte om te twijfelen. Ruimte om eigen keuzes te maken.
Of het nu ging over leiderschap, coaching, angst of motivatie telkens bleek hoe krachtig het is wanneer mensen zich gezien en serieus genomen voelen. Wanneer autonomie, ontwikkeling en verbinding geen loze woorden zijn, maar daadwerkelijk worden geleefd.
Dat bevestigde voor mij opnieuw waarom ik werk zoals ik werk: niet om mensen te sturen of te fixen, maar om voorwaarden te creëren waarin zij zichzelf kunnen ontwikkelen.
Nieuwe kansen ontstaan niet vanzelf
Een nieuw jaar brengt geen verandering op zichzelf. Nieuwe kansen ontstaan niet door de kalender, maar door gedrag. Door andere keuzes te maken, soms tegen oude patronen in. Dat vraagt moed. Want kiezen voor iets nieuws betekent vaak ook afscheid nemen van iets ouds:
• van controle
• van perfectionisme
• van verwachtingen die niet meer kloppen
In mijn eigen leven heb ik gemerkt dat echte verandering meestal begint met een ongemakkelijke vraag: Wat als ik het niet zeker weet en het toch doe?
Wat ik meeneem dit jaar
Dit jaar neem ik niet alleen plannen mee, maar vooral intenties:
• minder moeten, meer mogen
• minder controleren, meer vertrouwen
• minder antwoorden, meer vragen
Niet omdat ik het nu “weet”, maar juist omdat ik blijf leren. Als mens en als professional. Ik wil ruimte blijven maken voor gesprekken die ertoe doen. Voor verdieping in mijn werk. Voor het begeleiden van mensen die vastlopen en bereid zijn zichzelf eerlijk aan te kijken.
Een uitnodiging aan jou
Misschien voelt dit nieuwe jaar voor jou als een kans. Misschien juist als een vraagteken. Beide zijn oké.
Als er één gedachte is die ik je mee wil geven, dan is het deze: Je hoeft niet te weten hoe het moet. Je hoeft alleen bereid te zijn om te kiezen voor wat klopt.
Nieuwe kansen beginnen niet bij perfecte plannen, maar bij aandacht. Voor jezelf. Voor wat je nodig hebt. En voor wat je wilt laten groeien. Het nieuwe jaar ligt open. Niet als belofte, maar als mogelijkheid.
De vraag is niet wat je gaat bereiken maar hoe je aanwezig wilt zijn in wat er komt.
0 reacties