Psychologische kracht in verandering: groeien door kleine uitdagingen

Door Leon Augustijn, 21 oktober 2025

Verandering is niet altijd makkelijk. Ook voor mij als psycholoog blijft het soms een uitdaging. Onze oude triggers en patronen laten zich niet zomaar uitschakelen. Toch merk ik dat ik stap voor stap verder kom door mezelf telkens opnieuw uit te dagen: accepteren, oefenen en blijven proberen.

Als toegepast psycholoog weet ik dat tips en inzichten geen magische oplossing zijn. Je kunt niet simpelweg een knop omzetten en klaar zijn. Groei gebeurt op je eigen tempo, via een pad dat soms lastig of frustrerend kan zijn, maar uiteindelijk altijd leerzaam. Het vraagt tijd, aandacht en een eerlijke blik op jezelf.

Een eenvoudig voorbeeld

Stel dat je altijd met je rechterhand je tanden poetst. Wanneer je morgen besluit dit met links te doen, voelt dat onwennig en misschien zelfs irritant. Toch ligt juist daarin de kracht van verandering: kleine, bewuste oefeningen die laten zien dat groei begint met het durven proberen, zelfs bij iets wat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt.

Kleine stappen, groot effect

Door kleine uitdagingen aan te gaan en te experimenteren met nieuwe gewoontes, ontwikkel je veerkracht en zelfvertrouwen. Dat geldt niet alleen op persoonlijk vlak, maar ook op de werkvloer of binnen teams. Verbinding, geduld en doorzettingsvermogen zijn essentieel om verandering echt te laten landen.

Welke kleine uitdaging durf jij vandaag aan te gaan, een stap die je dichter brengt bij groei en veerkracht?

0 reacties

Een reactie versturen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook …

Een paars gekleurde hoofdpersoon

Voor mij is het belangrijk dat elke dag opnieuw een  dag van acceptatie is waarin iedereen oordeelvrij is. Iedereen mag zijn wie die wil zijn ook al ben je een paars gekleurde hoofdpersoon. Overal? Gisteren  was het Paarse vrijdag, dé grote actiedag van de GSA’s (Gender & Sexuality Alliance). Steeds meer scholen kleuren dan paars om zich in te zetten voor seksuele- en genderdiversiteit. Dit zou de norm moeten zijn op elke school, gemeente, kerk, vereniging, werkplek, sportclub, kortom overal.

IK trek me terug als vader!

’Ik trek me terug als vader.’’ Deze woorden sprak ik uit tegen een jeugdbeschermer. Niet om mijn dochter in de steek te laten, maar om rust voor haar te creëren. Aan deze heftige woorden ging al zoveel vooraf. Je zou er een boek over kunnen schrijven. En juist daar, ná die woorden, besloot ik dat daadwerkelijk te doen. Een boek te schrijven over mijn worsteling van de afgelopen jaren. Niet alleen die rond de scheiding en de gevolgen daarvan, maar ook over mijn homoseksualiteit en mijn carrière in een machowereld.