Herken je dat gevoel? Je bent aan het werk of in gesprek met je partner, en plotseling voel je een overweldigende onrust. Je hartslag versnelt, je trekt je terug of reageert feller dan je eigenlijk wilt. Op dat moment reageer je niet vanuit de volwassene van nu, maar vanuit een oud overlevingsmechanisme.
De wetenschap: Je brein in de ‘vecht-of-vluchtstand’
Vanuit de Polyvagaal Theorie (Stephen Porges) weten we dat ons zenuwstelsel continu scant op veiligheid. Wanneer je een trigger ervaart die lijkt op een nare ervaring uit je kindertijd, slaat je amygdala (het alarmcentrum in je brein) alarm.
Op dat moment wordt je prefrontale cortex, het deel van je brein waarmee je logisch nadenkt en relativeert, tijdelijk uitgeschakeld. Je schiet in de overlevingsstand: vechten, vluchten of bevriezen. Dit is een biologische reflex; je systeem probeert je simpelweg te beschermen, ook al is het gevaar van vroeger er nu niet meer.
De kracht achter de angst
Als toegepast psycholoog zie ik vaak dat juist mensen die veel angst ervaren, over prachtige kwaliteiten beschikken. Je bent vaak enorm opmerkzaam, zorgzaam en empathisch. Je bent niet je angst; je bent iemand die door deze ervaringen een grote innerlijke diepte heeft ontwikkeld.
5 Reflectievragen om de regie te pakken
Pak een pen en papier en sta stil bij deze vragen wanneer je de onrust voelt opkomen:
- Wat voel ik nu fysiek in mijn lichaam?(Bijv. een brok in de keel of spanning in de schouders).
- Is dit een reactie op de situatie van nú, of doet dit me denken aan vroeger?
- Wat zou ik tegen een goede vriend(in) zeggen die zich nu zo voelt?
- Welke zorgzame kwaliteit van mij kan ik nu inzetten voor mezelf?
- Wat is de kleinste stap die ik nu kan zetten om weer ‘lucht’ te krijgen?
Worstel je hiermee? Als toegepast psycholoog help ik je via psycho-educatie en gesprekken om deze patronen te doorbreken en weer rust te vinden in het nu.
0 Reacties